Merhametli genç kız Elif, kasabada hem çocuklara hem de yaşlılara yardım eder. Büyük bir fırtına çıktığında onların yanında olarak dayanışmanın önemini herkese gösterir.
Bir zamanlar, güneşin pırıl pırıl doğduğu, kuşların neşeyle şarkı söylediği şirin bir kasabada Canan adında genç bir kız yaşarmış. Canan’ın yüzünde hep içten bir gülümseme, kalbinde ise herkese yetecek kadar sevgi varmış.
Canan’ın en büyük özelliği, çocuklara ve yaşlılara karşı gösterdiği merhametmiş. Kasabanın küçük çocukları onun yanına koştuğunda, onlara sabırla oyunlar öğretir, masallar anlatır, düşen dizlerini nazikçe silip yaralarına pansuman yaparmış. Çocuklar Canan’ı abla değil, sanki ikinci bir anne gibi severlermiş. Kasabanın yaşlıları ise genç kızın en yakın dostlarıymış. Her gün işten dönerken onların evlerine uğrar, kimi zaman odun taşır, kimi zaman bahçelerini sular, kimi zaman da yanlarına oturup sohbet edermiş. Yaşlı teyze ve amcalar, Canan’ı gördüklerinde gözleri ışıldar, “İyi ki varsın, evladım” derlermiş. Bir gün kasabada büyük bir yağmur başlamış. Rüzgar dalları kırmış, yollar çamura bulanmış. Küçük çocuklar yağmurda üşümüş, bazı yaşlılar da evlerinden çıkamayınca ihtiyaçlarını karşılayamamış. İşte o zaman Canan hiç tereddüt etmeden harekete geçmiş. Elinde küçük sepetiyle tek tek evleri dolaşmış. Çocuklara sıcak çorba götürmüş, yaşlıların odunlarını kurulamış, pencerelerinin rüzgarla çarpmasını önlemek için tahtalarla desteklemiş. Kendi ayakkabıları suyun içinde ıslansa da yüzünden gülümseme eksilmemiş. Kasaba halkı, Canan’ın bu davranışına hayran kalmış. Herkes ona teşekkür etmek için meydanda toplanmış. Çocuklar Canan’a çiçeklerden yaptıkları taç takmış, yaşlılar ise dualar etmiş. O gün, kasabanın bütün insanları Canan sayesinde dayanışmanın, merhametin ve iyiliğin ne kadar kıymetli olduğunu bir kez daha anlamış. Canan ise sadece gülümsemiş ve şöyle demiş: “Merhamet, kalbimizi büyüten en güzel hazine. Biz birbirimize yardım edersek, hiçbir fırtına bizi yıkamaz.”
Ve gerçekten de o günden sonra kasabanın insanları daha anlayışlı, daha yardımsever olmuş. Herkes birbirine Canan’ın gözlerinden bakmaya çalışmış. Bu hikayede burada bitmiş.
Daha fazla hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz.