Hikayenin Özeti: Bu hikaye, çocuklara güven, sorumluluk, emanet bilinci ve başkasına ait olanı korumanın önemi kavramlarını öğretmeyi amaçlar. Empati kurmayı ve güven ilişkilerini güçlendirmek amacıyla yazılmıştır.
Bir zamanlar, şehrin birinde küçük bir mahallede Arda adında meraklı bir çocuk yaşarmış. Arda oyuncakları çok severmiş ama en çok da başkalarının oyuncaklarını incelerken mutlu olurmuş. Her oyuncağın bir hikayesi olduğuna inanırmış.
Günlerden bir gün Arda’nın en yakın arkadaşı Deniz, elinde eski ama çok sevdiği bir oyuncak ayıyla gelmiş. Ayının bir kulağı biraz eğriymiş ama Deniz onu çok seviyormuş. “Bunu sana emanet ediyorum ama çok dikkat et, benim için çok değerli.” demiş. Arda ayıyı eline almış. Yumuşacıkmış. İlk defa biri ona bu kadar önemli bir şey emanet etmiş. Başını sallamış ama içinden biraz heyecanlanmış. “Biraz oynasam ne olur ki?” diye düşünmüş. Eve gittiğinde ayıyı odasına koymuş. Önce masanın üstüne bırakmış daha sonra yere indirmiş. Bir süre sonra başka oyuncaklarla birlikte oynamaya başlamış. Oyun sırasında ayı koltuğun altına kaymış. Arda fark etmemiş. Akşam olduğunda ayı ortada yokmuş. Arda aramış, yatağın altına bakmış, dolabı açmış ama bulamamış. Kalbi hızlı hızlı atmış. İlk defa emanet edilen bir şeyin sorumluluğunu hissetmiş. Gece boyunca uyuyamamış. “Deniz bana güvendi ayısını emanet etti. Şimdi ben ona ne diyeceğim?” diye düşünerek uykuya dalmış. Sabah olur olmaz aramaya devam etmiş. En sonunda ayıyı koltuğun altında bulmuş. Üzeri biraz tozlanmışmış. Küçük çocuk ayıyı hemen temizlemiş, kulağını düzeltmiş. O an fark etmiş ki, emanet edilen bir şey sadece oyuncak değil aynı zamanda güvenmiş. O günden sonra Arda ayıyı çok dikkatli korumuş. Onu pencere kenarına koymuş, güneşten saklamış. Oynarken yavaş davranmış. Hatta ayıyla konuşarak “Sana iyi bakacağım,” demiş. Deniz geri geldiğinde Arda ayıyı iki eliyle uzatmış. Gözlerinin içine bakmış. “Çok dikkat ettim, çünkü bu sana ait ve bana emanet edilmişti.” demiş. Deniz gülümsemiş. Ayıyı kucaklamış. “Sana güvenebileceğimi biliyordum” demiş. O an Arda çok mutlu olmuş. Güvenin, insanı mutlu eden özel bir duygu olduğunu anlamış
O günden sonra biri ona bir şey emanet ettiğinde daha dikkatli olmuş. Kitap, kalem ya da sır fark etmezmiş. Hepsini özenle saklamış. Ve Arda şunu öğrenmiş: Emanet edilen bir şeyi korumak, büyümenin en güzel adımlarından biriymiş. Bu hikayede burada bitmiş.
Daha fazla hikaye okumak isterseniz Hikayeler kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masal için güzel yorum yapmanız bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.