Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara sorumluluk bilincini, emeğin değerini ve eşyalara özen göstermenin önemini somut bir örnekle anlatmak amacıyla yazılmıştır.
Bir varmış, bir yokmuş… Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, küçük ama meraklı bir çocuk varmış. Bu çocuğun adı Kerem’miş. Kerem’in en sevdiği şey, mavi renkli bisikletiyle sokakta dolaşmakmış. Rüzgar saçlarını savurur, tekerleklerin çıkardığı ses ona özgürlük hissi verirmiş.
Ama Kerem’in bir alışkanlığı varmış. Bisikletini sürdükten sonra onu hep evin önünde bırakırmış. Ne üstünü örtmüş ne de temizlermiş. “Sonra bakarım” dermiş hep. Günler geçmiş, yağmurlar yağmış, güneş açmış. Bisiklet yavaş yavaş eskimeye başlamış ama Kerem bunu fark etmemiş. Bir sabah Kerem bisikletine binmek istemiş. Zinciri gıcırdamış, pedallar zor dönmüş. Kerem tam üzülmüşken, bisiklet ince bir sesle konuşmuş: “Kerem, bana iyi bakmadın…” demiş. Kerem çok şaşırmış. Gözlerini kocaman açmış. “Ben seni seviyordum ama” demiş. Bisiklet yumuşak bir sesle cevap vermiş: “Sevmek yetmez. İlgilenmek, korumak ve emek vermek de gerekirmiş.” Kerem o an çok utanmış. Bisikletinin üzerindeki çamuru, pası fark etmiş. Hemen bir bez almış, bisikleti temizlemiş. Babasıyla birlikte zincirini yağlamış, gevşeyen vidaları sıkmış. Üzerine örtü örtmüş. Ertesi gün Kerem bisikletine tekrar binmiş. Bisiklet daha sessiz, daha hızlı gidiyormuş. Kerem kendini çok mutlu hissetmiş. O gün anlamış ki emek verilen şeyler daha değerli olurmuş.

O günden sonra Kerem sadece bisikletine değil, oyuncaklarına ve eşyalarına da daha dikkatli davranmış. Çünkü sorumluluk almanın, hem eşyaları hem de insanı mutlu ettiğini öğrenmiş. Ve masal da burada mutlu bir şekilde bitmiş.
Daha fazla kısa masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masal için güzel yorum yapmanız bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.
