Masalın Özeti: Bu masal çocuklara, dinlemenin iletişimdeki gücünü ve empatiyi, başkalarını gerçekten dinlediklerinde hem kendilerini hem de dünyayı daha iyi anlayabileceklerini fark ettirmek amacıyla yazılmıştır.
Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde şehrin birinde yaşayan, Mira adında, uzayı çok seven bir kız varmış. Yıldızları, gezegenleri ve roketleri anlatmaya, okumaya bayılırmış. Mira’nın anlatacak çok şeyi varmış ama dinlemeye pek vakti yokmuş. Arkadaşları konuşurken sözlerini keser, öğretmeni bir şey anlatırken aklına gelenleri hemen söylemek istermiş. “Ben biliyorum,” dermiş sık sık.
Bir akşam teleskobunun başında gökyüzünü incelerken, parlak bir ışık belirmiş. Işık yavaşça Mira’nın odasına süzülmüş ve minik bir uzay gemisine dönüşmüş. Kapısı açılmış. Mira şaşkınlıkla içeri girmiş. Gemi onu Sessiz Gezegenlere götürmüş. Bu gezegenlerde kimse konuşmuyormuş. Rüzgar ninni gibi esiyor, yıldızlar usul usul parıldıyormuş. Mira ilk başta çok sıkılmış. Anlatacak o kadar çok şeyi varken kimse onu dinlemiyormuş. Derken gezegenin yaşlı bekçisi Mira’ya bakmış ve hiç konuşmadan elini kalbine koymuş. Mira durup bakmış. İlk kez susmuş. O an etrafındaki sesleri fark etmiş: taşların tıkırtısını, yıldızların hafif uğultusunu, kalbinin ritmini…
Mira anlamış ki dinlemek sadece kulaklarla değil, kalple de olurmuş. Susunca, başkalarının ne anlatmak istediği duyulurmuş. Dünya’ya döndüğünde Mira değişmiş. Artık konuşmadan önce durur, arkadaşlarının sözlerini bitirmesini beklermiş. Dinledikçe ilişkilerinin güçlendiğini görmüş. Çünkü sessizlik bazen en güçlü cevaplarmış. Masalda burada bitmiş.
Daha fazla kısa masal okumak isterseniz Kısa Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masal için güzel yorum yapmanız bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.