Kısa Açıklama: Kaplumbağa Tosi, mavi yuvarlanan topunu tek başına oynamayı sever. Arkadaşlarıyla paylaşınca yeni oyunlar keşfeder ve eğlencenin katlandığını fark eder.
Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde, uzak bir ormanın içinde, güneş ışıklarının dans ettiği küçük bir gölet varmış. Bu göletin hemen kıyısında, Tosi adında sevimli mi sevimli bir kaplumbağa yaşarmış. Tosi’nin en değerli eşyası, görenlerin bir daha dönüp baktığı, parlak mavi bir topmuş. Bu top yuvarlandıkça rengarenk çizgiler bırakır, hafifçe zıpladıkça Tosi’nin içini neşeyle doldururmuş. Tosi, bu topuyla saatlerce oynar, kendi kendine yeni oyunlar icat eder dururmuş. Tek başına olduğu halde eğlenebilse de, top onun için hem bir dost hem de bir sırdaş gibiymiş.
Bir sabah Tosi gölet kenarında dolaşırken topunu yuvarlaya yuvarlaya neşeyle zıplatıyormuş. O sırada ormanın meraklı sincaplarından Nunu, dikenleri yumuşacık kirpi Bibi ve minicik fare Fifi yanına gelmiş. Üçü de Tosi’nin mavi topunu görünce hayran hayran bakakalmışlar. “Ne güzel bir top!” demiş Nunu heyecanla. “Acaba birlikte oynayabilir miyiz?” diye eklemiş Fifi. Bibi de utangaç bir gülümsemeyle başını sallamış. Tosi önce tedirgin olmuş. “Ya topum kirlenirse? Ya bir şey olursa?” diye içinden geçirmiş. Çünkü o topu çok severmiş ve ona gözü gibi bakarmış. Ama sonra arkadaşlarının gözlerine bakmış. “Korkarsam hiçbir zaman yeni arkadaşlıklar edinemem…” diye düşünmüş. Ve cesaretini toplayıp gülümsemiş: “Tamam, birlikte oynayabiliriz.” Arkadaşları sevinçle havalara sıçramış. O gün başlayan oyun, kısa sürede koca bir eğlenceye dönüşmüş. Topu sırayla birbirlerine atmışlar, yuvarlamışlar, zıplatmışlar. Nunu’nun hızlı zekasıyla top yakalamaca oynamışlar. Bibi topun üzerinde dengede durmaya çalışmış, minicik Fifi ise etrafa küçük çubuklar dizerek kendi çevresinde mini bir engel parkuru hazırlamış. Her biri oyuna kendi fikrini katmış ve oyunlar gitgide daha da eğlenceli hale gelmiş. Tosi, gün boyunca hiç bilmediği yeni oyunlar öğrenmiş. “Ben tek başıma en fazla üç oyun biliyordum…” diye düşünmüş Tosi. “Ama arkadaşlarımla birlikte altı farklı oyun öğrendim. Hem de hepsi çok daha eğlenceli!” Akşam olunca güneş göletin sularına altın bir renk bırakmış. Tosi, arkadaşlarıyla birlikte gölet kıyısına oturup günü yorgun ama mutlu bitirdiğini fark etmiş.
O günden sonra Tosi, mavi topunu hiçbir zaman kendine saklamamış. Göletteki tüm hayvanlar, her gün yeni oyunlar icat ederek birlikte oynamaya devam etmişler. Ve ormanın o küçük göleti, hem paylaşmanın hem de dostluğun en güzel örneklerinin yaşandığı yer olarak ün salmış. Masal da burada bitmiş.
Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masalı beğenmeniz bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.