Masalın Özeti: Bu masal, çocuklara nezaket, minnettarlık, yardımlaşma ve sosyal farkındalık kazandırmayı amaçlar. Davranışların sonuçlarını göstererek teşekkür etmenin ilişkileri nasıl güçlendirdiğini anlatmak amacıyla yazılmıştır.
Bir varmış, bir yokmuş, evvel zaman içinde kalbur saman içinde yüksek ağaçlarla çevrili büyük bir ormanda Pıtırcık adında küçük bir sincap yaşarmış. Pıtırcık çok hızlıymış, cevizleri herkesten önce toplar, en yüksek dallara tırmanırmış. Ormandaki hayvanlar ona sık sık yardım edermiş ama Pıtırcık bu yardımları fark etmezmiş.
Karga cevizlerin yerini söyler, kaplumbağa düşenleri toplar, tavşan dalları silkeler ama Pıtırcık hepsini alır, tek kelime etmeden yoluna devam edermiş. Pıtırcık kimseye kötü davranmazmış ama “teşekkür ederim” demeyi hiç bilmezmiş. Ona göre herkes işini yapıyormuş, söylenecek bir şey yokmuş. Bir gün sonbahar gelmiş. Yapraklar sararmış, rüzgar sert esmeye başlamış. Pıtırcık kış için ceviz biriktirmek istemiş ama acele ederken yuvasının yolunu karıştırmış. Dallar birbirine benziyormuş. Pıtırcık yuvasını bulamamış. Yardım istemek için çevresine bakmış. Karga uzaktan bakmış ama yaklaşmamış. Tavşan kulaklarını dikmiş ama zıplamamış. Kaplumbağa ise yavaşça kabuğuna çekilmiş. Pıtırcık ilk defa gerçekten yalnız kalmış. O an yaşlı baykuş dalların arasından seslenmiş. “Yardım ister misin küçük sincap?” demiş. Baykuş yüksekten bakmış, yuvasının yerini göstermiş. Pıtırcık sevinmiş ama yine de sessiz kalmış. Tam gitmek üzereyken baykuş kanadını kaldırmış. “Yardım almak kadar, teşekkür etmek de önemlidir,” demiş. Pıtırcık duraklamış. Bu kelimeler kulaklarında dönüp durmuş. Eve gitmiş ama içi huzursuzmuş. Ertesi gün ormanda dolaşırken denemeye karar vermiş. Tavşan ona ceviz silkelerken Pıtırcık yavaşça: “Teşekkür ederim,” demiş. Tavşan şaşırmış, sonra gülümsemiş. Karga ona yer gösterdiğinde Pıtırcık yine demiş: “Teşekkür ederim.” Karganın sesi neşeyle yükselmiş. Kaplumbağa düşen cevizleri topladığında Pıtırcık eğilmiş: “Teşekkür ederim.” demiş. Günler geçtikçe ormanda bir şeyler değişmiş. Hayvanlar Pıtırcık’ın yanına gelmeye başlamış. Birlikte çalışmışlar, birlikte gülmüşler. Pıtırcık her teşekkür ettiğinde kalbi sanki biraz daha büyüyormuş.
Bir gün sert bir fırtına çıkmış. Pıtırcık’ın yuvası zarar görmüş. Bu kez kimseyi çağırmasına gerek kalmamış. Tüm hayvanlar yardıma koşmuş. Yuva kısa sürede onarılmış. Pıtırcık gözleri dolu dolu bakmış “İyi ki varsınız teşekkür ederim.” demiş. O günden sonra Pıtırcık sadece hızlı bir sincap değil, nezaketiyle bilinen bir dost olmuş. Ormanda herkes bilirmiş ki, küçük bir teşekkür, büyük bir birlik getirirmiş. Masal da burada bitmiş.
Daha fazla uzun masal okumak isterseniz Uzun Masallar kategorimizi inceleyebilirsiniz. Okurken keyif almanız ve bu masal için güzel yorum yapmanız bizim için büyük bir mutluluk olacaktır.